عسل و خربزه....

باز هم معتقد هستم که اکثر افراد جامعه بیمار هستند و مبتلا به بیماری جنسی. دیروز با خودم فکر میکردم شاید شرایط اب و هوا و نوع غذاها باعث شده که انقدر ذهنیتها و سرگرمی های جوانها به سمت موضوعات  جنسی کشیده شود . کار به جایی کشیده شده که مذکر و مونث حتی با یک سلام خشک و خالی در جایی یا محل کار، بلافاصله ذهنیت رابطه به مغزشان خطور میکند. شده ایم مثل همان مثال خربزه و عسل. کلا جامعه به شکلی شده که هر دو جنس باید مراقب لبخند سلام علیک خود هم باشند. چرا که خیلی راحت پیشنهادات رفاقت و رابطه داده میشود. حال یکی رک به زبان می اورد ،دیگری با واژه ی ابجی گفتن و کم کم وارد جزییات شدن،و یکی دیگر با مطرح کردن دردودل و حرفهای شخصی...

قبلا این موضوعها در وبلاگ و سایتها هم دیده میشد اما حالا در شبکه های اجتماعی و کوچه و خیابان و اداره و محل کار و..

اینها را گفتم که بگویم مقصر دیگر تربیت جامعه هست.فرهنگ سازی نشده ایم. محدودیتها و حلال و حرام گفتنها انهم بدون توضیح و دلیل و برهان، باعث شده که انقدر ذهنیتها بیمار شوند که هر کس برای رسیدن به اهداف خود به هر طریقی بهانه ای را سوار بر مرکب کند تا نقشه اش بگیرد . بسیاری افسرده هستند از تنهایی .. بسیاری بدنبال سرگرمی .چه مجرد و چه متاهل. هر کدام از راهی... و یا روزنه ای ...

نمیدانم به کجا پیش میرویم ... تا کی و کجا...