فقط خدا..

از غیبت متنفرم .از اینکه حرف پشت سرم باشد بیزار هستم.متاسفانه نزدیکان از بیکاری و کوته فکری همیشه در حال غیبت و خبر چینی هستند. غیبتهایشان از مذهب گرفته تا عطر لباس و نوع خوراک و هر چه که بتوانند بر زبان بیاورند .امروز وقتی از گالری  "ا" برمیگشتم و ترانه سیروان خسروی میخواند: سوژه هات تکراریه.. به این فکر میکردم که یک مونس و همدم برای یک عمر کافیست که در ان صورت قید همگان را بزنم . مونسی که برایم همه کس باشد..زیرا زندگی ارزش انهمه ناراحتی را ندارد که با ادمهای مختلف و غیر  قابل تحمل معاشرت کنم.

گاهی برای کسی وقت میگذاری به دردودل هایش گوش میدهی ، لحظه به لحظه در غمهایش شریک هستی و کلی دعا براس سعادتش میکنی اما...  بعد میشنوی که چقدر پست بوده و چقدر نمک نشناس...که از اب گلالود ماهی گرفته است .

همیشه همدمم، وکیلم خدا بوده و خواهد بود .مهم نیست بنده های خدا چقدر ازارم دهند، مهم اوست که قادر و داناست و ناظر اعمالم .